Het Food Blog Event van deze maand gaat over familierecepten (hier mijn bijdrage).
Justin Watt zou eigenlijk mee moeten doen met deze post waarin hij zijn zoektocht beschrijft naar de oorsprong van zijn grootmoeder’s recept voor chocoladekoekjes.
(gevonden via coudal.com)
Een van de ongeschreven voornemens voor de site in 2009 is totale overheersing van meer deelname in het Nederlandstalig kooksite-landschap. Om dit te bereiken zal ik echter wel meer moeten interageren met de mede kookbloggers, iets wat ik tot nu toe altijd weinig gedaan heb uit pure luiheid.
Een mooie gelegenheid tot interactie (en eerste stap naar algehele blog-suprematie) diende zich in de vorm van de Food Blog Event van deze maand. De Food Blog Event wordt elke maand georganiseerd met het doel Nederlandse foodbloggers over één onderwerp te laten schrijven. Elke maand is het weer een andere blogger die de event mag organiseren en een onderwerp mag kiezen.
Tot nu toe zijn al die events aan mij voorbijgegaan (zie puntje luiheid een paar alinea’s hiervoor), maar het door Mister Ooijer bedacht onderwerp van deze maand was te mooi om te laten liggen:
We gaan op zoek naar geliefde familierecepten. Gewoon het mooiste recept van je zus, broer, moeder of grootmoeder (…).
Wel, wat is Lekker Hapje anders dan een grote verzameling recepten die ik van familie heb gekregen (plus een grote verzameling recepten overgenomen it kookboeken of afgekeken van andere sites)? Ik ben dus snel in de pen geklommen en mijn moeder om weer een familierecept gevraagd, en wel die voor quesillo.
Quesillo is letterlijk Spaans voor “kaasje”, maar is ook de naam voor een traditioneel Venezolaans nagerecht, waar gek genoeg géén kaas in zit (in andere delen van Zuid-Amerika is quesillo wel een gerecht met kaas).
Zo lang ik me kan herinneren wordt binnen onze familie bij verjaardagen en andere feesten quesillo gemaakt en geserveerd. Een gewoonte die mijn moeder in Nederland niet verleerd is.
De quesillo bereid je idealiter in een puddingvorm (of waterbadvorm) die je kunt afsluiten. Heb je deze niet tot je beschikking (zoals ik) dan kun je ook een koekblik met deksel gebruiken. Dit is hoe mijn moeder zegt dat het gedaan werd toen ze klein was en tevens hoe ik hem heb bereid, aangezien ik noch bij de HEMA of V&D een afsluitbare puddingvorm kon vinden. (Inmiddels heeft mijn moeder er twee voor me besteld bij haar vaste kookwinkel. Moeders zijn zo lief!)
Gebruik een sauspannetje om op midden-hoog vuur de suiker te smelten tot karamel. Let hierbij goed op dat je de suiker niet laat verbranden, zet desnoods het vuur iets lager als je ziet dat dit dreigt te gaan gebeuren.
Smeer vervolgens de onder- en zijkanten van je puddingvorm/koekblik in met de karamel. Dit is een lastig klusje, omdat de karamel snel verhardt en onsmeerbaar wordt zodra het begint af te koelen.
Klop de eieren in een beslagkom. Voeg de gecondenseerde melk toe, maar gooi het blik niet weg. Vul het blik met gewone halfvolle melk en giet dit ook in de kom. Voeg ook de vanille aroma en de drank toe en roer alles goed tot je een mierzoete gele mix gekregen hebt met een iets dikkere consistentie dan melk.
Giet de mix in de puddingvorm/koekblik en sluit deze af. Verwarm de vorm au bain-marie gedurende 45 minuten, waarbij je zorg draagt dat de vorm niet meer dan voor de helft door het water wordt bedekt.
Het is belangrijk dat je het niet langer dan de genoemde 45 minuten kookt, anders loop je het gevaar dat je toetje naar hardgekookt ei gaat smaken! En daar maak je niemand blij mee.
Haal de vorm van het vuur en uit het water en spiek voor de zekerheid dat de mix tot pudding geworden is. Bedek de vorm weer en laat het afkoelen tot kamertemperatuur. Bewaar vervolgens in de koelkast om de volgende dag koud te serveren.
Serveer de pudding door boven een bord, kom of schaal de vorm te openen en de pudding langzaam er uit te laten glijden. Als de pudding er niet uit wil komen, gebruik dan eerst een mes om het van de zijkanten van de vorm los te maken. Doe dit zeer voorzichtig, want voor je het weet glijdt de quesillo ineens uit de vorm en belandt die niet op de schaal waar je hem bedoeld had (ik spreek uit ervaring, zie ontbrekend hoekje op de foto). Als alles goed gaat moet de karamel als een soort sausje nu over de pudding heen liggen.
Het is in feite een redelijk eenvoudig recept, maar de resultaten zijn spectaculair. Zolang ik me kan herinneren, weet ik dat mijn moeder altijd veel lof geoogst heeft wanneer ze het maakte. En het was een grote hit, toen ik het recept vorige week uitprobeerde op gasten die kwamen eten (en tegelijkertijd als proefkonijn dienden!).
Tot slot had mijn moeder nog wat tips en variaties.
Na bereiding kun je de pudding ook heel goed (nog in de vorm) invriezen. Bijvoorbeeld als je geen tijd hebt om een nachtje in de koelkast te bewaren (‘s ochtends bakken, paar uurtjes invriezen, ‘s avonds serveren) of voor als je het niet gelijk de volgende dag wil serveren. Let er wel op dat je de pudding weer op tijd uit de vriezer haalt, zodat het kan ontdooien en je geen klomp ijs aan je gasten voorschotelt.
Een mogelijke variatie is de toevoeging van 125 gram roomkaas (bijv. mascarpone) aan de mix. De quesillo wordt dan een soort cheesecake en doet iets meer eer aan de letterlijke vertaling van de naam.
De rum vervangen door Amaretto of de melk door Bailey’s is ook een mogelijkheid. Mijn moeder waarschuwt wel dat het met zoveel Bailey’s wel een hele zoete aangelegenheid wordt.
Een favoriete variatie van haar is “de kokosvariant”. Dan vervang je de melk door kokosmelk en roer je nog 3 eetlepels gemalen kokos door de mix heen.
De link naar dit artikeltje op de website van de New York Times is speciaal opgedragen aan mijn oud-pubquiz teamgenoten in Maastricht.
Voor het hoofdgerecht van ons oudejaarsavonddiner dook in mijn lange to-do lijst van recepten. Daar kwam ik uit op een stukje uit de New York Times van april vorig
Het was rond het bezoek van de paus aan de VS. Om het katholieke geloof te verspreiden, neem ik aan. In Washington bracht hij (onder andere) uiteraard een bezoek aan het Witte Huis om vervolgens in New York de VN toe te spreken en een massale dienst te leiden in Yankee Stadium.
Het artikel gaat in op de zaken waar rekening mee gehouden moest worden door de mensen die voor de paus moesten koken tijdens zijn verblijf in NYC. Niet dat de paus extreme eisen stelt, maar als man op leeftijd (81) kan hij niet meer ongestraft alles eten (bijv. geen pittige kruiden):
Adjustments were made. The pepe was withheld from his ravioli cacio pepe e pere, the classic dish of pasta and pecorino accented with pears and pepper. Strudel, a nod to his German roots, was made without cinnamon.
Een ander gerecht wat speciaal voor de paus werd gemaakt was een risotto met asperges en andere verse seizoensgroenten. Deze risotto leek me ideaal voor ons diner. Ik heb de asperges wel weggelaten (duurt immers nog wel een paar maanden voor die weer in seizoen zijn) en heb ik wat kip toegevoegd om het geheel iets vullender te maken. Dat was achteraf overigens niet nodig geweest, de risotto is van zichzelf al machtig genoeg.
(Overigens ga ik zeker nog een recept voor die ravioli zoeken, om die ook een keer te proberen!)
6 personen
Snijd de helft van de bosuitjes in kleine ringen en doe ze samen met de eikenbladsla in de keukenmachine. Pureer het geheel, steeds een beetje olijfolie toevoegend, tot je een pesto-achtige pasta krijgt. Leg het dan even opzij.
Snipper de de rest van de bosuitjes en de sjalotjes en fruit ze in een wok waarin je wat olijfolie hebt verhit (als je voor de kip-optie gekozen hebt, dan bak je die nu ook mee, voordat je de rijst toevoegt).
Voeg de rijst toe zodra de sjalot en de bosui glazig begint te worden. Arborio rijst wordt algemeen beschouwd als de ideale rijst voor risotto, maar het lukt ook wel met “gewone” rijst.
Bak de rijst mee tot de korrels doorschijnend beginnen te worden. Blus de rijst dan af met de witte wijn. Blijf goed roeren tot de wijn verdampt is. Voeg vervolgens een glas van het bouillon toe en blijf weer roeren tot bijna alle vocht door de rijst is opgenomen. Voeg dan de erwtjes en de tuinbonen toe, mag direct uit de vriezer.
Blijf dan vervolgens bouillon toevoegen, glas voor glas, en blijf roeren om de rijst vochtig te houden en beetje bij beetje gaar te koken. De rijst moet romig worden, doch wel beetgaar blijven. Dit zal zo’n 15 tot 20 minuten duren.
Haal de pan van het vuur en roer de pesto, boter en Parmezaanse kaas er, in die volgorde, door. Breng eventueel nog op smaak met wat peper en zout.
Dit recept is gebaseerd op The Pope’s Risotto van Kim Severson.
Update: handige tip om je risotto kliekjes te verwerken, maak er risotto koekjes van!
La Sirena is een keten van diepvrieswinkels in Spanje. Niet dat ze witgoed verkopen waarmee je je eten kan invriezen, maar ze specialiseren zich in de verkoop van diepvriesproducten. En dan weer niet kant-en-klare maaltijden (hoewel ze die ook hebben, geloof ik), maar vooral ingevroren vlees, vis en groenten van goede kwaliteit.
Bij La Sirena kennen ze ook het verkooptruukje van het gratis uitdelen van recepten aan je klanten. De ingredienten van de recepten komen toevallig altijd overeen met producten die in de winkel worden verkocht, tot aan de benodigde hoeveelheden toe! Een van die recepten had mijn moeder voor me bewaard en leek mij, toen ik ons oudejaarsavonddiner aan het voorbereiden was, een geschikt hapje vooraf.
Verhit wat olie in een pan en bak hier de garnalen kort in, zeg zo’n 2 minuutjes. Schep de garnalen uit de pan en leg ze even apart.
Doe nu de pijnboompitten in de pan en bak die even aan. Zodra ze beginnen te verkleuren voeg je de knoflook en de basilicum toe. Zodra de knoflook een kleurtje begin te krijgen, voeg je de wijn toe en laat je de boel even inkoken, zeg zo’n 5 minuutjes. Laat niet alle wijn verdampen!
Voeg tenslotte weer de garnalen toe, bak ze nog ‘n minuutje mee en breng ze op smaak met wat zout en peper.
Het smaakte zeer goed. Een soort mildere, zoetere versie van gambas al ajillo.
Oud&Nieuw is de dag van het jaar waarop je plannen moet hebben. Van jongs af aan is er elk jaar weer de druk om naar het gaafste feest te gaan en de wildste nacht te beleven de pas ophoudt bij de late ochtenduurtjes van de eerste dag van het nieuwe jaar. Meestal gebeurt dat niet, vaak stelt de avond zelf teleur, maar altijd heb je de hele maand december stress omdat je plannen moet maken voor de 31e.
Dit jaar geen wilde plannen voor mij. Voel die behoefte niet echt meer (en ik had eerlijk gezegd ook weinig moeite gedaan om plannen te maken), had geen zin om weer te moten volhouden tot 8 uur op een feest waar je stiekem van weet dat je teveel entree hebt betaald.
Nee, het werd een jaarwisseling thuis, samen met de lieve Angelique een uitgebreid Oudejaarsavonddiner, ook een beetje om te compenseren dat we kerst apart hadden gevierd.
Om te voorkomen dat we de hele avond in de keuken zouden staan, lieten we ons een handje helpen door Mr. A. Heijn Jr. uit Oostzaan. De soep en wat hapjes vooraf kwamen voor zijn rekening, evenals het toetje. Zo konden wij al onze aandacht vestigen op het voorgerecht (garnalen met pijnboompitten in witte wijn) en het hoofdgerecht (risotto met groenten).
Het menu zag er als volgt uit:
En natuurlijk:
Al met al ‘n zeer geslaagde avond en een zeer goed begin van ‘n hopelijk knallend jaar.
Uiteraard binnenkort de recepten voor de garnalen en de risotto op de site. (update: de champignonsoep)
Er is weer een jaar voorbij, 2008 loopt ten einde en 2009 staat te trappelen om te beginnen. Dit is de tijd waarop luie redacties weer makkelijk een itempje kunnen vullen met de obligate terugblik op de afgelopen 12 maanden. Lui en makkelijk, dat laat ik me geen twee keer zeggen. Hieronder dus een overzicht van Lekker Hapje in 2008 plus, gratis en voor niets, een vooruitblik op Lekker Hapje in 2009.
Waarschuwing: nu volgt een uitgebreid verhaal over de website die wellicht alleen interessant is voor een select groepje mensen, bestaande voornamelijk uit mijzelf. Alle anderen kunnen het overslaan en direct door scrollen naar de laatste zin van deze post.
Elk jaar, aan het einde van het jaar, maakt Google de Google Zeitgeist voor dat jaar bekend. Dat is een overzicht van de termen waarnaar het meest wordt gezocht door de gebruikers van de zoekmachine. Zo was “iPhone” de snelst stijgende zoekterm in Nederland (en blijf ik me verbazen over het groot aantal mensen dat Google gebruikt om sites als hyves, buienradar en youtube op te zoeken…).
Op een zelfde manier heb ik de zeitgeist van Lekker Hapje geprobeerd op te stellen. Hieronder de meest gebruikte zoektermen waarmee de internettende mens op de site belandde in 2008 volgens Google Analytics:
Mensen komen blijkbaar op de site belanden omdat ze heel graag tomatensoep, gehaktballen of eiersalade willen maken. Helaas geen grappige of bizarre zoektermen.
Bovenstaand zijn de zoektermen waarmee mensen door Google naar Lekker Hapje zijn geleid. Op de site heb ik daarnaast ook een zoekveldje staan. Volgens Google is die het vaakst gebruikt om te zoeken naar:
Gezien het bovenstaande, lijkt het me niet verrassend dat de lijst van de meest gelezen/bezochte posts op Lekker Hapje er als volgt uitziet:
De posts op bovenstaande lijst zijn allemaal van voor 2008. Daarom hier nog een lijstje van wat ik persoonlijk de lekkerste, beste of leukst om te schrijven posts vond van het afgelopen jaar.
Kreeft in kruidenboter
Ja, kreeft geeft me toch meer het gevoel dat ik met “echte Cuisine” bezig ben, dan weer een pastasausje. Slaat in principe nergens op, maar toch. En je eten nog levend de pan in zien gaan, gebeurt ook niet al te vaak.
Kiprolletjes gevuld met mozzarella & pesto
Van de recepten uit 2008 met afstand degene die ik gedurende het jaar het vaakst bereid heb. Zo lekker.
Chinees Buffet
Net als vorig jaar met zijn rijsttafel, kwam Il Capitano ook dit jaar met een serie gerechten en recepten waar meer voorbereiding en research achtar zat dan in al mijn stukjes van het jaar bij elkaar opgeteld. Hulde!
Arepas en de reina pepeada
Als halve Venezolaan dan eindelijk wat traditionele recepten uit het land van mijn moeder. Bovendien was het heel prettig om middels de arepas een beetje van het Venezolaanse sfeertje in huis te halen.
Kalkoenbiefstuk met rozemarijnsaus
Vlees, drank en vlammen. Verder uitleg overbodig.
Heb ik iets over het hoofd gezien? Zijn er andere recepten uit 2008 die in dit rijtje thuishoren? Laat je mening achter in de reacties onderaan deze post.
Tot zo ver 2008, nu blik vooruit, gericht op het nieuwe jaar. Hier een aantal voornemens voor Lekker Hapje in 2009:
Meer schrijven
Door allerlei redenen (nieuw Clark Kent job, verhuizing, rugproblemen, lange vakantie) zijn er dit jaar maar 39 (incl. deze) stukjes op de site verschenen. Alleen in 2004 waren dat er minder en dat jaar telt eigenlijk maar voor de helft mee, omdat de site in juni van start ging. Onacceptabel! In 2009 ga ik proberen om minstens 1, maar hopelijk 2 stukjes per week te schrijven.
Nieuwe layout
De oplettende en snelrekende lezer zal het opgevallen zijn dat komend juni Lekker Hapje alweer 5 jaar bestaat. Het wordt daarom hoogtijd om van de standaard WordPress layout af te stappen en Lekker Hapje van een eigen identiteit te voorzien. Ik wil/probeer dit al heel lang te doen, maar word steeds beperkt door mijn gebrek aan creativiteit. In 2009 gaat het er echter van komen en zal Lekker Hapje, hopelijk op tijd voor de “verjaardag” in juni, in een nieuw jasje steken. Ideeën en suggesties hierover zijn trouwens van harte welkom.
Betere gastheer zijn
Ik weet niet of het door dezelfde redenen komt als bij het eerste puntje hierboven, maar ik heb gemerkt dat ik niet altijd snel antwoord geef op de reacties die op de site worden achtergelaten. Dat ga ik in 2009 proberen beter te doen
???
Zijn er andere zaken die beter zouden kunnen? Ook hier zijn alle suggesties welkom.
Rest me na deze lange lap tekst iedereen een goede roetsj te wensen, alsmede het allerbeste voor 2009!
foto van basibanget op flickr
Zoals elk jaar stijgen de bezoekers aantallen van Lekker Hapje rond deze dagen altijd naar het dubbele van wat ze normaal zijn. Gisteren registreerde de site zelfs het hoogste aantal bezoekers ooit en het vorige record dateerde van 22 december vorig jaar.
Al die bezoekers zijn natuurlijk op zoek naar ideeën voor het kerstdiner en helaas heb ik dit jaar geen recepten voor ze klaar staan. Om het goed te maken daarom een greep suggesties uit de archieven van de site, plus een boel links naar recepten elders op het web. En de belofte om volgend jaar wel goed voorbereid te zijn.
Voorgerechten:
Hoofdgerechten:
Nagerechten:
Andere kooksites hadden hun zaakjes natuurlijk wel goed op orde en kwamen met wel suggesties en zelfs complete menu’s. Hier een kleine greep uit dat aanbod:
Goed, hopelijk kan men hiermee weer uit de voeten. Ik lees graag in de reacties of men hier iets aan heeft gehad, of er sites/recepten zijn die ik heb gemist en uiteraard wat eenieder gekookt en gegeten heeft tijdens de kerst.
Zelf ben ik weer in de goede handen van de familie en het wordt ongetwijfeld weer smullen morgen (nochebuena) en natuurlijk overmorgen. Ik zal zelf ook rapport uitbrengen over al het lekkers wat me wordt voorgeschoteld.
Vrolijk kerstfeest!
Buiten is de temperatuur net boven het vriespunt (goed, hier in Madrid zitten we rond de 15 graden), het is alweer kerst en ik zit hier nog recepten te plaatsen naar aanleiding van mijn vakantie in Venezuela van afgelopen zomer. Door mijn verandering van Clark Kent job en de bijbehorende verhuizing, heb ik weinig tijd gehad om de site bij te werken. Ik hoop dat in te halen nu al het geregel van de nieuwe baan en de verhuizing achter de rug is en laat ik tijdens deze kerstvakantie maar beginnen.
In Venezuela hebben we onder andere twee uitstapjes naar het strand gemaakt. Eerst ‘n weekje naar Tucacas en later nog een paar dagen naar Los Roques.
Tucacas is ‘n plaatsje in het nationaal natuurpark Morrocoy. Het is een beschermd gebied met schitterende natuur, vooral de kleine eilandjes voor de kust. Elke dag liepen wij van onze pension/vakantiehuis naar de kade van Tucacas, waar we ‘n bootje namen naar een van die eilandjes. Dit deden we bepakt met badhanddoeken, parasols en koelboxen vol met bier, rum, frisdrank en ijs (die laatste twee zijn nodig voor bij de rum!). Als er nog ruimte over was, ging er ook nog wat eten mee, maar doorgaans aten we gewoon ter plekke op de eilandjes.
Aan het strand zijn meestal een of twee tentjes waar je gebakken vis, arepas, gebakken banaan of een combinatie daarvan kan kopen. Daarnaast lopen er ook altijd veel verkopers rond die je o.a. empanadas, cachapas, oesters proberen te verkopen. Een van de toppers was toch wel de verkoper die een salade van garnalen en avocado verkocht. Verrassend fris, vullend en erg lekker. Het mooiste is dat deze thuis super makkelijk na te maken is. Ideaal voor over een paar maanden als de zon weer schijnt en de temperaturen weer oplopen.
voorgerechtje voor twee personen
Snijd de avocado open, verwijder de pit en de schil en snijd het vruchtvlees in stukken.
Meng de ketchup met de mayo in een schaaltje, tot je een lichtroze saus hebt.
Verdeel de avocado en de garnalen over twee borden. Giet de roze saus eroverheen. Maak het geheel af met een schuetje citroensap.
Ogen dicht en beeld je in dat je op een bountystrand zit terwijl je dit eet!
Het is erg simpel voor een man om een leuk leven te leiden. Doe een combinatie van (zo veel mogelijk van) de volgende dingen: snelle auto’s, mooie vrouwen, voetbal (of andere sport), lekker (vlees) eten, dingen in de fik steken en sterke drank, en hij is blij.
Van snelle auto’s heb ik niet zo veel verstand. Zelf ben ik van mening dat er na de DS nooit meer een auto gemaakt is die echt klasse heeft, maar als je tegenwoordig over een DS begint, zit iedereen je wazig aan te kijken tot het moment dat ze er achter komen dat je niet zoiets bedoelt en is de generatiekloof definitief bevestigd. Overigens was deze link hier misschien beter op zijn plaats geweest, maar dan bestond het risico dat de iets minder oplettende lezert misschien niet snel genoeg door had waar we het over hadden.
Om in de categorie ‘mooie vrouwen’ met een goede link aan te komen is enerzijds natuurlijk makkelijk. Er is namelijk keuze zat op internet, maar dit maakt het anderzijds weer onmogelijk, want welke link je ook plaatst, er zijn er altijd enkele tientallen te vinden die beter zijn. Voor voetbal en andere sporten moet je hier zijn, maar sinds Roog daar allemaal onwaarheden over mij heeft gepubliceerd, zal ik daar niet meer inhoudelijk over sport praten tot hij zijn leugens gerectificeerd heeft.
Houden we over, ‘lekker vlees’, ‘dingen in de fik steken’ en ‘drank’ en laat ik in dit recept nu net die drie gaan combineren. Inderdaad, er gaat geflambeerd worden! De reden hiervoor is simpel: de fascinatie voor vuur heeft in de afgelopen honderdduizend jaar nog weinig aan glans verloren. Als je ooit als kind in een restaurant iets geflambeerd hebt zien worden, vergeet je dat nooit meer en, zoals ik al eerder zei, dingen in de fik steken is gewoon gaaf. Daarbij komt dat je als man weet dat als je stoer wilt doen met vuur er echt helemaal niks mis kan gaan.
Voor de zekerheid misschien toch eerst even een aantal algemene tips met betrekking tot flamberen. Het is handiger om de te gebruiken drank eerst in een glaasje of iets dergelijks te gieten. Dit voorkomt dat je uitschiet en veel te veel alcohol in de pan krijgt, wat weer zorgt voor een grotere vlam natuurlijk. Een andere tip is dat je er voor moet zorgen dat de afzuigkap uit staat. Niet omdat het anders zonde is van alle heerlijke aroma’s die er vrijkomen, maar omdat je niet zit te wachten op een vlam die het afzuigkanaal ingezogen wordt.
Verder gewoon er niks brandbaars boven hangen. Denk hierbij onder andere aan je neus, want hoewel het misschien weer eens tijd wordt om de neusharen bij te werken, is het zonder wenkbrauwen vaak geen gezicht.
Belangrijk laatste punt is natuurlijk de precieze keuze voor de te gebruiken sterke drank. Wij gaan hier voor whisky en daar zijn redelijk wat soorten in. Vaak denken mensen dat als het toch verbrandt, je net zo goed een goedkope blend of bourbon kan nemen, maar niets is minder waar. De eindqualiteit van je gerecht wordt mede bepaald door de beginqualiteit van je ingrediënten en dus is mijn advies om hiervoor toch een deugdelijke single malt te nemen. Je maakt je Coq au Vin natuurlijk ook niet met wijn waarvan ze voor één euro een hele liter voor je in een kartonnen pak stoppen.
Nu heb ik zelf gelukkig een flinke verzameling single malts en heb ik gekozen voor The Balvenie Doublewood van 12 jaar, maar een andere whisky mag natuurlijk ook. Ik wil wel aanraden om een frisse, fruitige whisky te nemen. De meeste andere Speysides zijn dan vaak wel goed, maar een lekkere Lowland of een fruitige Highland kan natuurlijk ook makkelijk. Een rokerige Islay is daarentegen sterk af te raden.
Goed, genoeg gepraat, aan de slag met dit gerecht dat overigens ook prima tijdens de Kerst kan, mochten er mensen zijn die nog ideeën op dat gebied willen…
voor 2 personen
Bestrooi de biefstukjes met zout en peper. Draai er per biefstukje een plak ham omheen en zet deze vast met een cocktailprikkertje. Laat de boter smelten in de pan en braad het vlees om en om. Zorg dat het vuur niet te hoog staat, anders gaat het te hard en loopt je vlees het risico te droog te worden. Na een tijdje de ui in gesnipperde vorm toevoegen.
Mocht je visite hebben, zorg dan dat deze ‘toevallig’ in de buurt zijn om jou te kunnen zien flamberen. Giet de whisky in de pan en steek deze aan. Als het feest weer voorbij is, de bouillon in de pan gieten en aan de kook brengen.
Als het vlees goed is, haal deze dan uit de pan en leg ze alvast op de borden. Om te zorgen dat het niet te veel afkoelt, zijn voorverwarmde borden wel handig of bedek ze anders met aluminiumfolie.
Voeg de rozemarijn toe aan de jus en bind deze met de bloem of allesbinder. Het is het handigst om de bloem eerst even in een half kopje koud water op te lossen, dat voorkomt klonten. Voeg de room toe en roer alles door tot je een lekker sausje hebt. Giet deze over het vlees en ontvang alle lof die je verdiend hebt!
