Sabina lijkt echter niet uit het veld geslagen door deze zware opgave en vol vertrouwen maakt ze haar debuut in de Lekker Hapje Cup met een butternutsalade en de, volgens haar, lekkerste dressing van de wereld.
Haast je naar haar site om het recept te lezen en kom dan terug om je stem uit te brengen!
Aan Silke de eer om namens Zwitserland de eerste wedstrijd in de Lekker Hapje Cup af te trappen. Dit doet ze met de Schweizer swiebeltorte (Zwitserse uientaart). Haast je snel naar haar Kookhoekje om het recept te lezen en kom dan snel terug om je stem uit te brengen.
Het afgelopen weekend heeft in het nieuwe Huize Lekker Hapje in het teken gestaan van herhaaldelijk verversen van de sites van Schiphol en de KLM. Het was namelijk de bedoeling dat afgelopen zaterdag vlucht KL0743 de vriendin en mij naar Lima zou brengen voor een welverdiende combinatie van vrijwilligerswerk en vakantie. Helaas gooide de Ijslandse vulkaan met de onuitspreekbare naam – letterlijk – roet in het eten, waardoor we ons bezoek aan Macchu Picchu voor onbepaalde tijd hebben moeten uitstellen.
Tijdens het, vergeefse, wachten op het openen van het Europees luchtruim, zaten we thuis ook nog eens met een lege koelkast. Je doet immers geen nieuwe boodschappen als je op het punt staat voor een aantal weken het land te verlaten. Op een gegeven moment moesten we dus gedwongen improviseren om iets van een lunch op tafel te toveren… en het toeval wil dat dat nou juist het thema is van het Food Blog Event van deze maand! (Helaas heb ik niet de foto die bij het event de rigueur is kunnen maken, de camera zat al/nog in de koffer. Had natuurlijk met het mobieltje gekund, maar zo snel van geest was ik niet meer na het urenlange staren naar klm.nl.)
In de koelkast vonden we nog een bakje champignons, wat eieren een bakje spekblokjes. Daar maakten we een heerlijke omelet van. Toegegeven, het is een niet heel spannend recept, gezien de riemen die er waren, was dit het beste wat we konden roeien. Ofzo.
Ingrediënten
4 eieren
200 gram kastanjechampignons
75 gram spekblokjes
Bereidingswijze
Was de champignons en snijd ze in kleine blokjes.
Tik en klop de eitjes in een kom. Voeg naar smaak peper en zout toe. Zelf vind ik het ook lekker om wat kruiden als rozemarijn of tijm er door te doen.
Smelt een klontje boter in een braadpan en bak hierin de champignons op hoog vuur bruin. Zet het vuur wat zachter en bak de spekblokjes een paar minuutjes mee.
Voeg de eieren toe, zorg dat ze zich gelijkmatig over de hele pan verdelen. Gebruik an een of twee minuten een houten spatel om voorzichtig te checken of de onderkant van de omelet al gestold is. Als dit het geval is, kun je hem met diezelfde spatel dichtvouwen en zo nog even kort af laten bakken (afhankelijk van hoe vochtig en sompig je de omelet wil hebben).
In een ideale wereld was de Lekker Hapje Cup al weken geleden van start gegaan. Maar in een ideale wereld had mijn huisbaas in februari niet mijn huur opgezegd en was ik de afgelopen maanden niet druk geweest met het zoeken naar een nieuwe woning (en in een ideale wereld had deze site me al lang scharen fans en vele miljoenen opgeleverd).
Inmiddels ben ik met de vriendin al naar de nieuwe Huize Lekker Hapje verhuisd en kan, na een lange radiostilte, de Lekker Hapje Cup 2010 eindelijk van start. In deze post volgt een overzicht van de belangrijkste spelregels, alle deelnemers en het speelschema. Dat alles moet in juli een nieuwe Lekker Hapje Cup kampioen opleveren! (niemand is er immers nog in geslaagd om de titel met succes te verdedigen.)
De spelregels
De winnaars van een in de Lekker Hapje Cup worden als volgt bepaald:
Elke deelnemer stuurt een recept, met foto, in.
De recepten moeten uiteraard te maken hebben met het land waar de deelnemer voor uitkomt. Hier zijn geen strikte regels voor, maar wanneer de link naar het land niet zo sterk is, loop je het risico dat dat je dat stemmen kost.
De recepten worden op Lekker Hapje geplaatst (of, als de deelnemer een eigen site heeft, op de site van de deelnemer met een link op Lekker Hapje).
Bezoekers van Lekker Hapje kunnen gedurende een aantal dagen stemmen op het recept wat ze het lekkerst lijkt (of het grappigst geschreven is, of het best uitgewerkt).
Aan het einde van de stemperiode wint het recept met de meeste stemmen de wedstrijd.
De deelnemers
Uiteindelijk hebben 19 mensen zich gemeld om mee te doen aan de Lekker Hapje Cup 2010. Een zeer goede opkomst, lijkt me. In ieder geval meer dan waar ik op gerekend had!
Voor de verdeling van de landen ben ik begonnen met de landen waarvoor slechts één persoon een voorkeur had uitgesproken. Voor de mensen die daarna nog zonder land zaten heb ik gekeken of een van hun voorkeuren nog beschikbaar was. Dat was gelukkig in alle gevallen mogelijk. Verder heb ik de verschillende werelddelen gelijkmatig over de verschillende groepen geprobeerd te verdelen en wel in drie groepen van vijf landen en één groep van vier.
Het speelschema bestaat uit een groepsronde, gevolgd door kwartfinales, halve finales en de grote finale. De planning, die altijd een beetje rekbaar zal zijn i.v.m. de lasten (en lusten) van het dagelijkse bestaan, ziet er als volgt uit:
Kwartfinale: 29 juli – 2 augustus (USA + Australië + C1 + D2)
Kwartfinale: 31 juli – 4 augustus (Zuid-Afrika + Mexico + C2 + D1)
Halve Finale: 11 augustus – 15 augustus (top 2 van beide kwartfinales)
Finale: 22 augustus – 26 augustus (top 2 van de halve finale)
In de groepsronde speelt iedereen drie wedstrijden tegen de andere landen in zijn/haar groep. Alle deelnemers moeten dus in elk geval drie recepten insturen. De winnaar van een wedstrijd krijgt vijf punten (vier punten voor groep D wedstrijden) , de nummer 2 krijgt vier punten (drie punten voor groep 2), etc. Van elke groep gaan de twee landen die na de drie wedstrijden de meeste punten gescoord hebben door naar de kwartfinale. Bij een gelijk aantal punten, geeft het totaal aantal stemmen over de drie wedstrijden de doorslag.
Voor de kwartfinale sturen alle kwartfinalisten één recept in. Van elke kwartfinale gaan de twee landen met de meeste stemmen door naar de halve finale.
De halvefinalisten sturen elk weer één nieuw recept in. De twee landen met de meeste stemmen in de halve finale plaatsen zich voor de grote finale.
Voor de finale sturen de twee finalisten hun laatste recept in. De winnaar van de Lekker Hapje Cup is degene die nu de meeste stemmen haalt.
De naam Karlos Arguiñano is al een paar keer langs gekomen op de site (zie de salmorejo en de cannelloni met appel en varkensvlees). De vrolijke Bask vermaakt met zijn dagelijks tv programma vele kijkers en mag zich de beroemdste tv chef van Spanje noemen.
Toen ik met de kerst in Madrid was, zag ik hem dit klaarmaken in zijn programma en heb het gelijk genoteerd. Ik heb het inmiddels zelf ook al een paar keer gemaakt, onlangs nog met heel veel succes voor een etentje met de ouders van de vriendin en mijn ouders. Hoewel het recept eigenlijk vrij eenvoudig is, ziet het resultaat er zeer gelikt uit en smaakt het natuurlijk uitstekend.
Bonus weetje om indruk te maken op je gasten (of ze dood te vervelen; hangt een beetje af van hoe je het brengt… en van je gasten). De visrolletjes heten “popietas”. “Popieta” is de baskische culinaire term voor een opgerolde vis- of vleesfilet, al dan niet met vulling. Dus.
Recipe by AlbertoCourse: Alle Recepten, Mediterraan, Ovenschotels, Spaans, Vis
Aantal
2
personen
Ingrediënten
twee kabeljauw (of ander witvis) filets
1 sjalotje
1 eetlepel bloem
100 ml witte wijn
100 ml visbouillon
zout
peper
2 draadjes saffraan
olijfolie
Bereiding
Snipper de sjalotjes en fruit ze met een klein beetje olijfolie in een kleine kookpan. Zodra ze glazig beginnen te worden voeg je de visbouillon en de helft van de wijn toe.
Roer de bloem er door en laat de saus op lag vuur indampen tot ze je gewenste dikte heeft bereikt. Breng op smaak met de saffraan en wat zout.
Kruid de vis met wat zout en peper. Rol ze op en gebruik een of twee cocktailprikkers om ze opgerold te houden.
Zet de visrollen rechtop in een ovenschaal en giet er een klein beetje olijfolie overheen. Doe de helft van de witte wijn in de schaal, zodat de visrollen in een klein plasje wijn staan. Bak de vis in zo’n 15-20 minuten gaar in de oven op 220 graden.
Roer het vocht wat zich in de ovenschaal verzameld heeft door de saus voor extra smaak.
Serveer de vis op de borden en giet daar de saus overheen.
Tijdens mijn recente “onderzoek” naar de aardappelpuree, besefte ik dat ik veel kook- en receptenboeken heb, maar daar nauwelijks iets mee doe. Meestal ga ik pas zo tegen het einde van de werkdag nadenken over avondeten. Ik zit dan op werk en kan de boeken dan niet raadplegen waardoor ik me meestal moet wenden tot het Internet om inspiratie op te doen.
Mijn kookboeken kijk ik dus bijna nooit in, wat eigenlijk een beetje zonde is. Daarom heb ik me voorgenomen om ze vaker te raadplegen en er meer uit te koken.
Om te beginnen heb ik onlangs De Zilveren Lepel er bij gepakt. De welbekende bijbel van het Italiaanse koken was een Sinterklaas cadeau van de vriendin, maar had tot nu toe bijna alleen nog maar stof verzameld in de woonkamer Billy. Daar ging ik verandering in brengen.
Het viel nog niet mee om een recept uit te zoeken tussen de honderden die in het boek staan. Te veel keus! Ik heb het aantal opties uiteindelijk weten te verlagen door mij te beperken tot de ingrediënten die nog in huis waren. Uiteindelijk kwam ik uit op dit recept voor pasta met aubergine en champignons. Maar daar waar De Lepel room de basis vormt van de saus, heb ik het hompje blauwe kaas wat nog in de koelkast lag met een klein beetje melk gebruikt. Volgens mij was dat wel een geslaagde tweak aan het origineel.
De ongeduldige lezer, die al de lijst ingrediënten lijst heeft gespiekt, zal het opgevallen zijn dat we hier met een vegetarisch recept te maken hebben. Dat maakt het meteen mijn inzending voor het Food Blog Event van februari. “Vegetarisch” is deze maand het thema en het event wordt gehost door de dames van Excellent-eten.nl.
Ingrediënten
2 personen
1 ui
1 teen knoflook
1 aubergine
200 gram champignons
100 ml melk
100 gram blauwe kaas
200 gram tagliatelle
geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie
zout
peper
Bereidingswijze
Snijd de ui in dunne ringen, de aubergine in blokjes en hak de champignons en knoflook fijn.
Verhit wat olijfolie in een pan en bak hierin de ui en knoflook. Zodra ze beginnen te verkleuren, gooi je de champignons en de aubergine er bij. Bak ze op hoog vuur en onder voortdurend roeren lichtbruin. Voeg de melk en kaas toe en laat alles nog 10 minuten op laag vuur koken.
Kook de tagliatelle beetgaar, giet ze af en laat ze nog 1 minuutje in de pan meekoken met de saus.
Bestrooi de pasta met wat geraspte Parmezaanse kaas bij het opdienen.
Na het geslaagde spruitjes avontuur hadden we in huize Lekker Hapje nog een halve pot geroosterde paprika’s. Zaak dus om die op een smakelijke manier soldaat te maken.
Samen met de reeds in huis aanwezige tomaten, besloot ik ze te promoveren tot pasta saus. Het is een eenvoudig recept maar daardoor niet minder lekker.
Ingrediënten
hoofdgerecht voor 2 personen
200 gram farfalle (of andere korte pasta)
6 rijpe tomaten
2 geroosterde rode paprika’s
1 ui
1 kipfilet
100 gram spekblokjes
geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie
peper
zout
Bereidingswijze
Het gerecht bestaat uit 3 onderdelen, die je parallel aan elkaar kunt bereiden. De truc is om te zorgen dat je ze alle drie ongeveer op hetzelfde moment klaar hebt. Het beste kun je beginnen met het opzetten van de saus en als de saus ongeveer halverwege is de pasta opzetten. Terwijl de pasta kookt, kun je dan de kip bakken.
Snipper de ui.
Verhit een laagje olijfolie in een kookpan en fruit hierin het gesnipperde uitje. Snijd de tomaten en paprika’s in grove stukken en voeg ze toe aan de pan. Laat de pan met deksel er op zo’n 30 minuten op laag vuur staan. Roer af en toe om te voorkomen dat de saus aanbrandt.
Haal de pan van het vuur, voeg de balsamico azijn toe en gebruik een staafmixer om de saus te pureren.
Kook de pasta.
Snijd de kip in blokjes en kruid met peper en zout.
Bak de spekblokjes in een braadpan tot ze krokant beginnen te worden. Voeg dan de kipblokjes toe en bak ze in het vet van de spekjes, op hoog vur, bruin.
Schep bij het opdienen eerst de pasta op, daaroverheen de saus en daar op de kip- en spekblokjes. Strooi er tot slot nog wat geraspte Parmezaan overheen.
Variaties
De eenvoud van de saus is tevens ook haar kracht; je kan haar als basis nemen en er eindeloos mee variëren en experimenteren. Je kan bijvoorbeeld:
bij het sudderen een scheutje rode wijn aan de tomaten en paprika’s toevoegen,
of de saus extra smaak meegeven door bij het pureren een scheutje balsamico azijn er doorheen te doen,
of een deel van de tomaten vervangen door zongedroogde tomaatjes,
Dat was een leuke uitdaging, want ik had eigenlijk nooit van typische Utrechtse gerechten gehoord. Het gebruikelijke gegoogle en een oproep op Twitter leverden vijfschaft en prauwels op, maar voor geen van beide gerechten een echt mooi en goed recept. Even speelde ik daarom met het idee om iets uit mijn geboortestreek te maken, maar kon in Utrecht helaas niet de broodnodige chorizo voor patatas a la riojana vinden. Wat nu?
Gelukkig kwam ik tijdens mijn onderzoek naar het hoe en wat van de aardappelpuree in Lekkâhhet recept voor hete bliksem van Pierre Wind tegen. Hete bliksem is stamppot van aardappelen en zoete en zure appels en zou een typisch gerecht uit Utrecht zijn. Bingo!
In huize Lekker Hapje waren wel wat twijfels over de de combo van appels en aardappelen, maar die waren snel opzij gezet om aan de kook te gaan.
Ingrediënten
voor 4 personen
400 gram rookspek aan een stuk
1,2 kg aardappelen
400 gr zoete appels (bijvoorbeeld goudrenetten of royal gala)
400 gram zure appels ( bijvoorbeeld granny smith)
2 rookworsten
zout
peper
mosterd
Bereidingswijze
Doe de speklapjes in een pan met koud water en breng ze aan de kook. Laat ze 30 minuten rustig sudderen.
Schil de aardappelen en snijd ze in gelijke blokken. Schil de appels, verwijder de klokhuizen en snijd ze in kwarten.
Als de speklappen 30 minuten hebben gesudderd, voeg je de aardappelen toe aan de pan. Zorg ervoor dat de aardappelen en de speklapjes ongeveer 3 centimeter onder water staan. Voeg zo nodig nog water bij. Doe de appels boven op de aardappelen in de pan en breng de boel weer aan de kook. Laat zachtjes sudderen voor nog eens 30 minuten.
Verwarm ondertussen de rookworsten in een pan heet, maar net niet kokend, water
Verwijder na die 30 minuten de speklapjes uit de pan en giet de rest van de inhoud af, waarbij je het kookvocht bewaart. Haal de spek uit de pan en stamp de aardappelen en de appels in de pan. Meng met wat van het kookvocht zodat je een soepele en dikke puree krijgt. Breng op smaak met peper en zout.
Serveertip van Pierre:
Doe de puree midden op het bord. Bedek met dunne plakjes spek. Leg om de puree plakjes rookworst. Erg lekkâh erbij is een bijzondere mosterd, zoals honingmosterd.
Uiteindelijk ware de meningen in huize Lekker Hapje verdeeld. Daar waar ik de puree een beetje flauw vond maar ontzettend genoot van de spel en rookworst met de mosterd, vond genoot mijn disgenote juist van de smaak van de puree (lekker zoet!) maar moest ze niets hebben van de rookworst en de spek.
Volgende keer misschien “blauwe bliksem” maar eens proberen: appels vervangen door peren en een kaneelstokje mee laten koken. Misschien dat de puree me dan niet meer zo flauw smaakt. Moet ik alleen nog voor mijn disgenote een oplossing voor de spek en de rookworst vinden…
Toen ik het recept voor aardappelpuree op de site plaatste, voelde ik me eigenlijk een beetje schuldig dat ik met zo iets simpels weer een hele post had gevuld. Daarom heb Jan Harry’s vraag naar het soort aardappelen in de puree als excuus gebruikt om mijn bibliotheek kookboeken (ja, u leest dat goed; noch Wikipedia, noch Google zijn geraadpleegd bij het tot stand komen van dit verhaal) in te duiken en genoeg informatie te verzamelen om nog een complete post te vullen.
Zie dit als de Extended aardappelpuree post, die met allerlei extra’s en commentaar van de regisseur.
Ik heb geprobeerd zo volledig mogelijk te zijn. Mocht er iets ontbreken of onjuist zijn, laat dat weten in de reacties zodat ik de tekst waar nodig kan aanvullen of aanpassen.
Kruimig of vastkokend
Allereerst de vraag welke aardappels je moet gebruiken voor je puree.
Mealy [potato] types fall apart into individual cells and small aggregates, so they offer a large surface area for coating by the added ingredients, and readily produce a fine, creamy consistency. Waxy potatoes require more mashing to obtain a smooth texture, exude more gelated starch, and don’t absorb enrichment as easily.
Coarse, thick-skinned potatoes (russets or baking potatoes) have a high starch content relative to thin-, smooth-skinned potatoes (boiling potatoes). (…) You can boil baking potatoes, which are good for fluffy mashed potatoes, but they don’t hold together as well when sliced. So boiling potatoes are preferred for potatoes that will be boiled but not mashed (…) If you mash these thin-skinned potatoes, they will be gluey.
Dichter bij huis zegt Pierre Wind in Lekkâh ook dat voor een puree “de bloemige (kruimige) aardappel het meest geschikt” is. Zelf gebruikt hij het ras Santé veelvuldig.
Weet je niet wat voor aardappels je in huis hebt gehaald, dan legt Wind ook uit hoe je daar achter kan komen:
Maak een zoutoplossing van 1 deel zout en 11 delen water. Blijft de rauwe aardappel drijven, dan is het een vastkokende aardappel. Zinkt-ie als een baksteen dan is de aardappel zeer bloemig.
McGee verklaart op zijn beurt weer waarom dit zo is. Kruimige aardappels bevatten meer zetmeel en bezitten daardoor een hogere dichtheid dan vastkokende aardappels (zie ook quote van Ruhlman hierboven). Daarom zinken ze.
Wind waarschuwt om nooit en te nimmer voorverpakte geschilde aardappels te gebruiken. De conserveringsmiddelen die er voor zorgen dat deze piepers mooi geel blijven, zorgen bij het maken van de puree voor klontjes.
Mensen die nu nog vragen of het geoorloofd is om puree uit een pakje te maken, mogen met gebogen hoofd zich in een hoek gaan schamen, nadat ze de computer hebben uitgezet.
Koken
De aardappels kunnen vóór of ná het koken geschild worden. Schillen na het koken is monnikenwerk, maar de aardappels behouden zouden dan wel meer van hun smaak en vitamines behouden.
Alle geleerden zijn het er over eens dat de aardappels in ruim water gekookt moeten worden; ze moeten in de pan zo’n 5 centimeter onder water staan. Laat het water niet te heftig koken, maar zachtjes borrelen zodat je tijdens het koken de aardappels niet beschadigt.
Voor extra smaak kun je de aardappels een bouillon als kookvocht gebruiken in plaats van in water. Ook kun je een of twee knoflookteentjes (of andere smaakmakers) meekoken.
Pureren
Nooit en te nimmer met een keukenmachine, blender of staafmixer. Het grove gemachineerd geweld sloopt de structuur van de piepers zodanig dat wat je overhoudt meer op behangerslijm lijkt dan op aardappelpuree. De profs gebruiken hiervoor een pureeknijper, maar met een stamper of een gewone vork gaat het ook.
Verrijken
De gepureerde aardappels worden tot slot nog verrijkt met een vet een vloeistof. In mijn recept deed ik dat met het “traditionele” boter en room, waar de room ook vaak door melk wordt vervangen; maar dit zijn uiteraard niet de enige opties. Zo gebruikt Pierre Wind olijfolie en het eigen kookvocht van de aardappels (bij het afgieten dus bewaren!). Voor extra smeuïge aardappelpuree kun je ook een eitje of een eigeel door de puree roeren.
Kaas is een ander favoriet (bij mij althans) om door de puree te doen. Zo gebruik ik geraspte kaas soms niet alleen voor de extra smaak die het aan de aardappels geeft, maar ook als trucje om de puree wat te binden als die door iets te veel room iets te dun is geworden. En in De Zilveren Lepel staat een recept waar een deel van de room wordt vervangen door mascarpone en nog wat gesnipperde bieslook door de puree wordt geroerd.
Serveren
Tot slot moet de puree uiteraard ook geserveerd worden. Voor de nodige tips verwijs ik de lezer naar de uitleg van Karin (bekend van Koken met idem) in onderstaand filmpje.
Nu moet ik toegeven dat in huize Lekker Hapje, voordat het huize Lekker Hapje werd, er nog wel eens uit pakjes en werd gekookt en dat Viscuine van Iglo een van de favoriete kant-en-klaar maaltijden was (en wel zo: de vis midden op een ovenschaal plaatsen en omringen met ovenfriet, die je dan tegelijk meebakt… hmmm, sacrilicious). Dus toen Maaike haar recept beschreef als een luxe variant van Viscuisine was ik verkocht, voor zo ver ik dat niet al was, en wist ik dat ik de avondmaal gevonden had.
Aangezien in har recept Maaike adviseerde om de vis met aardappelpuree te eten, liet ik de ovenfriet dit keer maar voor wat het was en ging ik aan de slag met het aardappelschillertje als hieronder beschreven. Een recept voor simpel aardappelpuree is niet zo spectaculair, maar misschien moet het juist daarom op de site. Het laat immers zien dat je met niet al te veel moeite je zelf een heerlijke puree kunt maken waar alle kant-en-klare pakjes geen puntje aan kunnen zuigen! Zelfgemaakte aardappelpuree FTW!
Ingrediënten
voor 2 personen
2 grote aardappels
1 of 2 teentjes knoflook (naar smaak)
25 gram boter
100 ml room
zout
peper
Bereidingswijze
Schil de aardappels en snijd ze in blokjes. Pel de knoflookteentjes.
Kook de aardappels en de knoflook in ruim water tot de piepers net zacht genoeg zijn om fijngeprakt te worden. Giet de aardappels af en doe ze weer terug in de pan.
Voeg de boter toe aan de aardappels en prak ze fijn met een stamper (maar een gewone vork werkt ook). Voeg tijdens het prakken beetje bij beetje de room toe, tot de puree de gewenste dikte en consistentie heeft bereikt (je hoeft niet alle room te gebruiken als de puree te dun dreigt te gaan worden).
Proef de puree en breng indien nodig nog op smaak met peper en zout.
Sabina, van Sabina kookt!, vertegenwoordigt tijdens de Lekker Hapje Cup het gastland Zuid-Afrika. Ze treedt daarmee in de voetsporen van GJ, die afgelopen jaar Bafana Bafana naar de overwinning leidde bij de inaugurele Lekker Hapje Cup.
