Pasta Bresaola

Deze pasta is een afgeleide van de bekende carbonara. De bresaola is niet erg makkelijk te vinden in de gewone winkels (althans, niet in Lisse). Ik moet dus de mannen van La Fontana in Lisse hartelijk danken dat ze zo vriendelijk waren mij wat van hun voorraad te verkopen!

Voor diegenen die niet precies weten wat bresaola is, het is gedroogd en gepekeld runderstaartstuk. Het vlees wordt gekruid met onder andere rozemarijn, kruidnagel, peper, tijm en knoflook. Erg lekker in dunne plakken gemarineerd in citroensap, olijfolie en knoflook. Of met wat Parmezaan of in een pastagerecht, zoals onderstaand recept!

In Nederland zul je ervoor naar een Italiaanse traiteur of delicatessenzaakje moeten. Of je goede connecties hebben met de Italiaan op de hoek natuurlijk! ;-)

Ingrediënten

(voor 4 personen)

  • 250 gram verse pasta
  • 3 eieren
  • flinke scheut room
  • eetlepel kappertjes
  • 100 gram geraspte Grana Padano
  • 150 gram bresaola, plakjes in reepjes gesneden
  • peper
  • zout

Bereiding

Kook de pasta.

Maak de kappertjes klein, ik heb ze in de vijzel fijngemaakt. Klop de eieren los met de room en meng de kappertjes erdoor. Als de pasta gaar is, is het tijd om snel te werken.

Giet de pasta af en doe gelijk terug in de pan, roer dan direct het eimengsel erdoor en blijf roeren totdat het mooi door de pasta is opgenomen/om de pasta heen zit. Gooi dan de kaas erbij en roer dit er ook door. Breng op smaak met peper en zout.

Verdeel de pasta over 4 borden en verdeel hierover weer de bresaola, eventueel nog wat kaas hierover strooien. Machtig en machtig lekker!

Basilicum mayonaise

Niet zo lang geleden kwamen de zwager en zijn vriendin om te eten. Het toetje was als gezegd de dadeltaart en het hoofdgerecht de Italiaanse hamburgers. Om deze laatste nog extra op te leuken, maakte ik daar een basilicum mayonaise bij.

Ingrediënten

  • 250 ml mayonaise
  • 1 citroen
  • handjevol verse basilicum

Bereidingswijze

Snipper de basilicumblaadjes fijn.

Rasp de schil van de citroen en pers hem uit.

Meng de basilicumblaadjes, citroenrasp en citroensap door de mayonaise. Presto!

Gezocht: Istanbul tips en suggesties

Lekker Hapje gaat halverwege mei On Tour met een 5 dagen durende bezoek aan Istanbul.

De verplichte reisgidsen en boeken zijn al in huis gehaald,en de must-sees als de Blauwe Moskee, de Hagia Sofia en de Grote Bazaar staan al op het lijstje.

Maar zijn er nog zaken die ik absoluut niet mag missen? Welke lokale lekkernijen moet ik kost wat kost proeven? Laat het weten in de reacties hieronder!

Karamelsaus

In de dadeltaart die ik afgelopen weekend maakte, gaat een scheut karamelsaus. Want mierzoet is blijkbaar niet zoet genoeg. De supers waar ik de wekelijkse boodschappen doe, hebben het spul allen niet in huis. Dat hoeft gelukkig geen probleem te zijn, want je kan de saus zeer eenvoudig thuis zelf maken. Met bijkomend voordeel (of nadeel) dat je er gelijk goed bewust van wordt van hoeveel suiker er uiteindelijk we niet in de taart zit.

Ingrediënten

  • 200 gram suiker (ik gebruikte zelf basterdsuiker, waardoor mijn saus wat donkerder is dan wanneer je kristalsuiker zou gebruiken)
  • 85 gram roomboter
  • 120 ml slagroom

Bereidingswijze

Verhit de suiker op hoog vuur in een sauspan. Houd het goed in de gaten om te voorkomen dat de boel verbrandt. Begin met een garde te roeren zodra de suiker begint te smelten.

Voeg de boter toe wanneer alle suiker gesmolten is. Blijf roeren tot de boter ook helemaal gesmolten is.

Haal de pan van het vuur en voeg beetje bij beetje de slagroom toe. Klop de slagroom door de saus tot je deze gald en stroperig geworden is. Laat tot slot de saus even afkoelen in de pan.

Mocht je niet alle saus gelijk gebruiken, zorg ervoor dat je het restant gekoeld en goed afgesloten bewaart.

 

Dadeltaart

Afgelopen weekend kwamen de zwager en zijn vriendin eten. De vriendin en ik besloten ze eigen gemaakte hamburgers voor te schotelen en dan wel de opgeleukte Italiaanse variant met basilicum mayonaise. Op zichzelf natuurlijk al goddelijk lekker, maar je hoofdgerecht kan nog zo lekker zijn, maar als je dessert tegenvalt, is dat wat je gasten zullen onthouden als ze aan het einde van de avond naar huis gaan. Besteed dus net zoveel aandacht aan het toetje als aan de rest van de maaltijd!

Nu kwam het gelukkig uit dat de vriendin onlangs een teamdag had gehad op haar werk, waarbij iedereen geacht werd een hapje of snack van huis mee te nemen. Een van haar collega’s had groot succes met een dadeltaart en stuurde de dag erna op veler verzoek het recept in een mail-to-all. En hoewel je eigenlijk nooit iets moet maken wat je nooit eerder gekookt hebt als je een etentje geeft, was het enthousiasme van de vriendin was zo groot dat de dadeltaart het nagerecht wel moest worden.

Gelukkig is de dadeltaart eenvoudig te maken (en je kan hem de dag ervoor al bereiden, zodat je de avond zelf meer aandacht aan je bezoek kan geven) en was het resultaat inderdaad overheerlijk.

Ingrediënten

  • 250 gram dadels zonder pit
  • 250 gram roomboter
  • 200 gram bruine bastaardsuiker
  • 1 handje walnoten (fijngehakt)
  • 1 rol/pak Maria kaakjes (in kleine stukjes)
  • 1 ei
  • geraspte kokos
  • karamelsaus

Bereidingswijze

Ontpit de dadels indien nodig, snijd ze in kleine reepjes en leg ze even apart. Hak de walnoten in kleine stukken en leg apart. Verkruimel de koekjes en leg ook even apart

Smelt de boter op zacht vuur. Voeg de suiker toe en roer goed zodat de suiker voor een deel oplost in de gesmolten boter.

Haal de pan van het vuur. Tik het eitje en klop het met een garde door de boter en gesmolten suiker.

Zet de pan weer op laag vuur en voeg de dadels toe. Roer even door en voeg de koekkruimels en noten toe. Meng alles goed door elkaar. Mocht het mengsel te droog en moeilijk te roeren worden, kun je het wat natter maken met een beetje karamelsaus.

Haal de pan van het vuur.

Smeer een taartvorm in met boter en vul deze met het mengsel. Druk alles goed aan, bedek met een laagje karamelsaus. Strooi tot slot wat geraspte kokos over de taart.

Laat de taart een nachtje opstijven in de koelkast.

Lekker Hapje in 2011

Het einde van het jaar is het moment waarop kranten, tijdschriften, TV programma’s zich er met een Jantje van Leiden vanaf maken door pagina’s en tijd te vullen met jaaroverzichten en best-of-lijstjes. Op internet is dat natuurlijk niet anders en misschien zelfs nog erger, zie de verschillende zeitgeist pagina’s van bijvoorbeeld Google, Twitter en Facebook.

Bij Lekker Hapje doe ik (bijna) elk jaar ook zo’n post. Dit jaar dus niet anders!

Om te beginnen moet ik even vermelden dat, ondanks het magere aanbod aan content in 2011, Lekker Hapje tot de 50 beste foodblogs van Nederland schijnt te behoren. Aldus de mensen van Just Eat. Ik weet er verder ook niet het fijne van, maar de ego is desalniettemin wel gestreeld.

 

Zoektermen

De meest gebruikte zoektermen om op de site te komen waren in 2011:

  1. gehaktballen maken (al jaren lang de onbetwiste nummer 1, dankzij Mark’s Ultieme Bal Gehakt)
  2. pindasaus maken
  3. banoffee pie
  4. tortilla
  5. bananen smoothie
  6. empanadas
  7. wentelteefjes maken
  8. wraps hapjes
  9. broccolitaart
  10. eiersalade

Best bezochte pagina’s

Google is nog steeds de grootste leverancier van bezoekers aan de site. De lijst van best bezochte pagina’s is daarom voor een groot deel te herleiden uit de zoektermen:

  1. Ultieme Bal Gehakt
  2. Pindasaus
  3. Wraps van Zalm met Crème Fraîche
  4. Zweedse Gehaktballen
  5. Empanadas Gevuld met Kip
  6. Banoffee Pie
  7. Tortilla de Patatas
  8. Caesar Salad
  9. Bananen Smoothie
  10. Mediterrane Salade met Rucola, Mozzarella, Tomaat en Serranoham

Dit zijn allemaal recepten die vóór 2011 al op de site stonden. De best bezochte pagina’s die ook daadwerkelijk in de loop van het afgelopen jaar op de site geplaatst zijn, komen pas na plek 100 in de lijst voor. De toppers uit het afgelopen jaar zijn:

  1. Kip Quesadillas
  2. Pasta met Sperziebonen, Pesto en Mozzarella
  3. Escribano
  4. Bruine Bonensoep
  5. Risotto van Doperwten met Spek

Het beste wat niet op de site te zien was

Aantekening bij bovenstaande lijstjes is wel dat mijn laatste post op de site (alle recente activiteit is dankzij Mark) dateert van toen Gaddafi nog in leven was, William en Kate nog op huwelijksreis waren en Britt Dekker haar tweecijferig IQ nog maar in drie TV programma’s had getoond. In 2011 heb ik eigenlijk alleen de eerste 6 maanden op de site gepost.

Maar dat er maandenlang niets op de site verscheen, betekent niet dat er in de nieuwe Casa Lekker Hapje in al die tijd niet werd gekookt: veel vrienden en familie hebben we de afgelopen maanden om te komen eten en het huis te bekijken; er is een housewarmingfeest geweest, waar hapjes voor gemaakt moesten worden; dit feest leverde weer cadeaus op waar weer lekker mee gekookt kon worden. Aan materiaal voor posts dus geen gebrek, er was alleen naast al dat gekook en gesocialize eigenlijk alleen nog maar tijd om het nieuwe huis in orde te (pogen te) maken en is het bijwerken van de site er een beetje bij ingeschoten. Laat ik dat daarom nu even inhalen door naast het jaaroverzicht ook een overzicht van de beste recepten die de site dit jaar niet hebben gehaald te plaatsen. En misschien dat ik met de hulp van deze lijst ze alsnog op de site kan knallen in 2012!

Om te beginnen een aantal gerechten die mensen voorgeschoteld kregen die vorig jaar langs kwamen om een hapje te eten en het huis te bekijken:

Groene asperges met serrano ham
Voorgerechtje, gemaakt ergens in het midden van het aspergeseizoen (al vermoed ik dat de asperges waarschijnlijk niet in Nederland gestoken waren). Let op de artistieke stervorm waarin de vriendin de ham gevouwen had.

Met de asperges en ham die over was, hebben we een paar dagen later een mooie quiche gemaakt.

Trifle van frambozen en bosvruchten
Mijn go-to toetje voor als er bezoek is, is de quesillo, maar als mensen vaker op bezoek komen, kun je ze niet steeds hetzelfde blijven voorzetten. Dus leerde ik trifles maken.

En leerde ik ook dat een strawberry fool super lekker is.

Appeltaart
In het nieuwe huis beschikt heb ik ook eindelijk de beschikking over een oven (zie ook de quiche een paar regels hierboven). Van een overschot aan appels is via die oven op een regenachtige zondag tot een heerlijke appeltaart geworden.

En met de oven en een set mini-cocottes die we bij ons housewarmingfeestje hadden gekregen zijn we ook helemaal los gegaan:

Pannetje van ham, prei en gruyere

Clafoutis van ham en doperwten

En ook uit diezelfde oven:

Jacket Potato gevuld met tomaat, kip en yoghurt.

Ik zal mijn best doen om deze, en vele andere lekkere recepten, in 2012 met jullie te delen!

 

Ovenschotel broccoli met ragout

Dit is een recept wat mijn moeder vroeger vaak maakte, lekker en wat mij betreft echte herfstkost.

Ingrediënten

  • 2 stronken broccoli
  • 1 blik kippenragout
  • 250ml crème fraîche
  • scheutje Worcestersaus
  • 100 gram oude kaas (geraspt)
  • 100 gram jong belegen kaas (geraspt)
  • 3 kipfilets in kleine stukjes
  • peper
  • zout
  • kerriepoeder

Benodigdheden

  • oven
  • ovenschaal

Bereiding

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Stap 2 is het bakken van de stukjes kip in wat olie, voeg een theelepeltje kerriepoder toe tijdens het bakken. Als ze gaar zijn, haal uit de pan en laat staan tot verder gebruik. Ondertussen kun je ook de broccoli koken (minuut of 10). Laat dit ook staan tot verder gebruik.

Haal de ragout uit het blik en roer hier de crème fraîche, twee theelelpels kerriepoeder, Worcestersaus en de oude kaas doorheen tot dat je een mooi glad mengsel krijgt. Peper en zout naar smaak toevoegen

Doe de broccoli in de ovenschaal, verdeel hierover de kip en weer daarover het ragoutmengsel. Hierover de jong belegen kaas en dan kan de schotel al de oven in. Zeg 25 minuten op 180 graden dus! Lekker met gebakken aardappels.

Eetse!

Ragù (Tomatensaus)

Na jarenlang experimenteren is ie dan eindelijk helemaal naar mijn zin: de ragù. Nu zal er vast wel iemand zijn die zegt: he, dat is niet de originele saus. Klopt, maar het is wel MIJN originele saus, die ik dus het lekkerst vind.

Moraalridders hoeven dus niet aan te geven dat de saus afwijkt van hoe Italianen hem maken (al geloof ik nooit dat iedereen daar hetzelfde recept gebruikt, maar dit terzijde), dit is mij bekend!

De hoeveelheid die je hiermee kunt maken is genoeg voor 4 keer met 4 personen eten (en dan is 4 personen weer gebaseerd op twee volwassenen, een meisje van 15 en een jongetje van 6).

Ingrediënten

  • 5 blikken gepelde tomaten
  • 3 blikjes tomatenpuree
  • 3 bouillonblokjes (rund)
  • 200 ml witte wijn (ik gebruik Pinot Grigio)
  • 1 grote winterpeen (in kleine stukjes)
  • 4 middelgrote uien (fijngehakt)
  • 6 stengels bleekselderij (in kleine stukjes)
  • 1 bol knoflook (tenen in dunne plakjes)
  • 1 bos platte peterselie, alleen de blaadjes (fijngehakt)
  • 1 kilo mager rundergehakt
  • olijfolie
  • peper, zout

Benodigdheden

  • grote pan met dikke bodem en deksel
  • staafmixer

 


De bereiding

Goed, als je dus klaar bent met het snijden van de ingrediënten, volgt het makkelijkste deel van de bereiding, het daadwerkelijke koken! Wel geduld hebben, want de saus staat lang op.

Eerst zet je de pan op het vuur met een flinke scheut olijfolie erin, laat heet worden en gooi dan de peen, bleekselderij, ui en knoflook erin. Roer even goed door en zet de pan dan op het laagste vuurtje wat je hebt en doe de deksel op de pan. Laat dit een minuut of twintig zachtjes stoven. Roer tussendoor een paar keer door.

Als alles wat zachter is geworden haal je het deksel van de pan en doe je de wijn erbij (logisch, als je het deksel er niet vanaf haalt komt die wijn er nooit in natuurlijk). Zet het vuur hoog en laat de alcohol verdampen, dan de tomatenpuree erbij en even goed doorroeren. Dan de gepelde tomaten, bouillonblokjes en peterselie er bijgooien en aan de kook brengen.

Kookt het? Dan is het tijd om de staafmixer ter hand te nemen. Pureer alles tot een gladde saus en zet de pan dan weer op je laagste vuurtje (of zelfs op een sudderplaatje) en laat een uur of 3 zachtjes pruttelen (zonder deksel). Roer af en toe goed door.

Het gehakt rul ik altijd afzonderlijk en voeg het toe als de saus genoeg is ingekookt, Zonder gehakt is de saus overigens ook lekker! Proef even goed en voeg peper en zout naar smaak toe.

1 portie opeten en 3 porties invriezen! Eet smakelijk!

Escribano

De vriendin en ik hebben dus net een nieuw huis gekocht. En nauwelijks ingetrokken in de nieuwe casa zijn we op vakantie gegaan naar Peru. Geen handige timing, maar vakantie stond al gepland sinds die vorig jaar afgeblazen moest worden door de beruchte aswolk van de Eyjafjallajökull. Maar goed, drie weken Peru zijn zeker geen straf, ook al bereiketen we tijdens de vakantie het bizarre moment dat we langer in Peru hadden gezeten dan dat we in ons nieuw huis hadden gewoond.

Peru was dus genieten. Niet alleen van de natuur en de sights, maar ook van het vele lekkere eten. Onder de vele souvenirs heb ik dan ook de Larousse de la Gastronomía Peruana van Peruaans sterchef Gastón Acurio meegenomen. Reken er maar op dat dat boek de komende weken in Casa Lekker Hapje veel geraadpleegd zal worden! Bijvoorbeeld voor onderstaand recept.

In alle restaurants waar wij in Arequipa zijn geweest, kwamen er een of twee borden escribano midden op tafel te staan. Deze werden vaak zelfs al vóór de kaart gebracht, zodat je alvast wat lekkers te knabbelen had terwijl je nadacht over wat je wilde eten.

De escribano is een pittige aardappelsalade, typisch uit Arequipa. De scherpte wordt veroorzaakt door de rocoto die bij de aardappelen wordt gedaan. De rocoto is een peper afkomstig uit Zuid-Amerika die veel gebruikt wordt in de Peruaanse keuken (gevuld – de rocoto relleno – is die heerlijk!). Helaas heb ik hem hier in Nederland nog niet kunnen vinden. Hetzelfde geldt overigens ook voor de ají, die nóg meer gebruikt wordt dan de rocoto. Toegegeven, we zijn net terug van vakantie, dus mijn zoektocht is niet heel erg uitgebreid geweest, maar het is in ieder geval duidelijk dat je niet naar de super of groenteboer op de hoek kan om wat ajís of rocotos te scoren.

No worries. Voor de escribano kun je de rocoto vervangen door een rode paprika. Om de boel dan toch nog een beetje pittig te maken, voeg je er vervolgens nog een pepertje aan toe. Het soort pepertje kun je laten afhangen van de gewenste scherpte die je aan de escribano wil geven.

Escribano is in het Spaans trouwens letterlijk notaris of secretaris. Het gerecht zou zijn naam dan ook te danken hebben aan het feit dat notarissen en klerken in Arequipa na afloop van hun werkdag naar een picantería (de typische eettentjes van de stad) gingen en zich daar tegoed deden aan deze aardappelsalade.

Ingrediënten

  • 6 aardappelen
  • 2 tomaten
  • 2 rocotos (of 1 paprika en 1 pepertje, pittigheid naar smaak)
  • peterselie
  • olijfolie
  • witte wijnazijn
  • peper
  • zout

Bereidingswijze

Schil de aardappelen en kook ze beetgaar in ruim water.

Snijd de tomaten in kleine blokjes. Verwijder de zaadlijsten van de rocotos en snijd deze ook in kleine blokjes. Snijd de aardappelen in schijfjes.

Meng de tomaten, rocotos en aardappelen in een diep bord. Dresseer met een scheut olijfolie en een scheutje witte wijnazijn. Breng op smaak met peper, zout en verse peterselie.