Pizza Filago

Bij mijn bezoek aan Zwitserland vorige week, heb ik niet alleen kunnen genieten van al het moois wat er te zien was, maar ook van al het lekkers wat N aan eten klaar maakte. Over Nora’s Nacho’s heb ik al geschreven, nu is het de beurt aan de Pizza Filago.

N heeft twee jaar terug stage gelopen in Filago, een klein plaatsje vlakbij Bergamo. Daar zegt ze voor het eerst dze pizza te hebben geproefd. Een pizza die haar is bijgebleven, omdat het niet moet hebben van een overvloed aan ingrediënten of een overdosis aan kaas (of – gruwel – shoarma) om in de smaak te vallen. Het is juist de eenvoud die het zo smakelijk maakt.

Zelf had ik een soortgelijke pizza gegeten bij Da Willy’s in Milaan (geniaal restaurant, met super grote en ultra dunne pizza’s! Zie ook de foto). Ik hoefde dus niet lang na te denken toen op de zaterdag van mijn Zwitsers weekend N voorstelde om deze pizza te maken. Het hielp ook wel dat de mensen van de COOP in Zwitserland ooit op het geniale idee zijn gekomen om verse pizzabodems te verkopen (rond of vierkant, wat je maar wilt). Hadden we zelf nog een bodem moeten klussen, dan had ons menu er waarschijnlijk anders uit gezien.

Ingrediënten

  • 1 pizzabodem (ca. 500 gram voor 2 personen)
  • 1 blikje/pakje tomatenpuree (sugo, dus niet van die kleine nare geconcentreerde blikjes die vooral naar blik smaken en niet naar tomaat!)
  • 1 bolletje (125 gram) mozzarella
  • 4 tomaten (liefst gepeld)
  • 100 gram parma ham
  • olijfolie
  • handjevol verse basilicum
  • 100 gram rucola

Bereidingswijze

Bedek een bakplaat met bakpapier (of vet in met olijfolie). Rol de pizzabodem uit over de plaat. De bodem mag niet te dik te zijn! Een van de kenmerken van de PIzza Filago is de dunne bodem, die alleen dient als drager van de andere, smaakvollere ingrediënten.

Bedek het deeg met de tomatenpuree. Snijd het bolletje mozzarella in dunne schijfjes en verspreid deze over de pizzabodem. Snijd de tomaten ook in schijfjes en leg deze op de pizza, daar waar deze nog niet bedekt wordt door kaas (als je tomaat op de mozzarella legt, zal de kaas er voor zorgen dat de tomaat niet lekker meebakt in de oven). Scheur tenslotte nog wat van de basilicum op de pizza voordat je deze in de oven stopt: 180-200 graden, 10 à 15 minuten, totdat de bodem krokant gebakken en de kaas gesmolten is. Pas op dat je het niet laat verbranden!

Haal de pizza uit de oven. Bedek het met de parma ham en strooi vervoglens de rucola daar overheen. Snipper nogmaals wat basilicum blaadjes er op en giet er tenslotte nog een klein scheutje olijfolie overheen.

Lekker glaasje wijn er bij en genieten maar! Buon appetito!

This entry was posted in Alle Recepten, Hoofdgerechten, Italiaans, Mediterraan, Ovenschotels by Alberto. Bookmark the permalink.

About Alberto

Alberto is een in Spanje geboren,halve venezolaan, die al jaren in Nederland woont. Hij houdt van lekker eten en bedacht lang geleden dat die daar het vaakst van kon genieten door zelf lekker te leren koken. Zijn culinaire avonturen blogt hij op lekkerhapje.nl. Als die geen heldendaden aan het verrichten is in de keuken, doet hij dat op het basketbalveld of voor zijn baas in de Telecom/ICT.

5 thoughts on “Pizza Filago

  1. Zeer zeker!

    Het schoot me vandaag trouwens te binnen dat de pizza die ik destijds in Milaan heb gegeten (zie de geweldige foto) ook nog hele dunne plakjes parmezaanse kaas had, boven op de ham.

  2. Vaak lees ik een recept en dan weet ik het al. Ik ga scoren vanavond!
    Criterium: alles moet op!
    Motief: eeuwige roem! en hoe maak ik me zelf onsterfelijk

    Nog wel een vraag:
    Waar haal je een prefab bodem?
    Ik heb hem nu zelf gemaakt, maar dat valt niet mee met een oven die maar tot 220gr gaat

  3. Ik heb de pizza destijds samen met, en bij een vriendin gemaakt die in Zwitserland stage liep. In de Zwitserse supermarkten verkopen ze de prefab pizzabodems, geniaal! Ik heb ze hier ook niet gezien, dus zullen we hier inderdaad zelf aan het kneden moeten.

Laat een reactie achter